Het AMK: Interview

Wie werken er bij een Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) en wat doen ze precies? Wij spraken met een medewerker.

Wat doet een Advies- en Meldpunt Kindermishandeling?
Wij geven advies aan mensen die denken dat in hun omgeving een kind mishandeld wordt. Als het nodig is onderzoeken wij of dat zo is en brengen hulp op gang. Elke provincie of stadsregio heeft een eigen AMK, maar ze zijn allemaal bereikbaar via hetzelfde landelijke telefoonnummer: 0900 - 123 123 0 (€ 0,05 per minuut).

Wie werken er bij het AMK?
Bij elk AMK werken maatschappelijk werkers en artsen. Sommige AMK’s hebben daarnaast ook medewerkers met een andere opleiding, bijvoorbeeld pedagogiek.

Wie kunnen er met een AMK bellen?
Iedereen die denkt dat een kind thuis in de knel zit. We worden vaak gebeld door mensen die veel werken met kinderen, zoals docenten. Maar het kan bijvoorbeeld ook een bezorgde buurvrouw zijn. En mishandelde kinderen, vooral jongeren, bellen ook wel eens zelf.

Dus jongeren kunnen ook zelf bellen?
Jazeker. Dat gebeurt niet zo vaak omdat ze dat eng vinden. Maar wij weten hoe moeilijk het kan zijn om over problemen die je thuis hebt te praten met anderen. Dat is een hele stap. Wij hebben daar begrip voor en gaan samen met de jongere nadenken over oplossingen.

Over wat voor soort mishandeling kan je bellen?
Bijvoorbeeld als je thuis vaak geslagen of uitgescholden wordt. Of als je ouders niet goed voor je zorgen of nauwelijks aandacht voor je hebben. En ook als iemand je tegen je zin dwingt tot seks. Kortom, over alle soorten waarover op deze website wordt verteld.

Wat doen jullie als iemand belt over een kind?
Dan vragen we eerst waarom hij of zij zich zorgen maakt: waaraan denkt hij of zij te merken dat het kind thuis problemen heeft. Heeft het kind iets gezegd? Of gedraagt het kind zich opvallend?
Daarna gaan we samen na of de beller zelf het kind zou kunnen helpen. Kan dat niet, dan kunnen wij onderzoeken wat er aan de hand is. Blijkt dan dat het kind inderdaad mishandeld wordt, dan kijken we hoe het kind het beste geholpen kan worden. Die hulp proberen we dan op gang te brengen.

Hoe weten jullie of het kind inderdaad mishandeld wordt?
Als iemand die ons belt, denkt dat een kind mishandeld wordt, kan het toch zijn dat zijn zorgen niet terecht zijn. Bijvoorbeeld omdat de omgang van de ouders met het kind toch niet zo slecht is als hij vermoedt. We moeten daarom meer informatie verzamelen. Wij hebben wettelijke toestemming om navraag te doen bij mensen die via hun werk meer over het kind en de ouders weten: denk aan huisartsen, mensen van schooI, kinderdagverblijven enzo. Dat gebeurt allemaal heel vertrouwelijk. Uiteindelijk leggen we de gemelde zorgen ook aan de ouders voor: om te horen hoe zij er tegenaan kijken en om hulp op gang te brengen. En we proberen met het kind of de jongere zelf in contact te komen.

Dus jullie praten ook met de ouders?
Ja, dat zijn we verplicht. Maar als we denken dat daardoor het kind gevaar loopt, mogen we een uitzondering maken en doen we dat dus niet. En als een kind of jongere zelf belt, doen we dat pas als we er samen van overtuigd zijn dat dat het beste is. Maar uiteindelijk is het belangrijk om met de ouders te spreken. Zeker als we ervoor willen zorgen dat zij weer liefdevol met hun zoon of dochter omgaan.

Hoe los je die problemen dan op?
Dat is best lastig. Belangrijk is dat we de ouders overtuigen dat ze hun kind verdriet doen door niet goed voor ze te zorgen en ze pijn te doen. Ouders die mishandelen, doen dat niet omdat ze dat leuk vinden. Ze hebben zelf problemen waardoor ze de opvoeding niet aankunnen. Wij brengen ouders in contact met instellingen die deze problemen kunnen helpen oplossen. En daardoor ook de problemen van het kind. Het kan bijvoorbeeld zijn dat het maatschappelijk werk het gezin helpt dagelijkse problemen met geld of huisvesting op te lossen. Of, als een van de ouders verslaafd is, dat een instantie die ouder helpt van de drugs- of alcolholverslaving af te komen. Een ander voorbeeld is dat ouders bij relatieproblemen therapie gaan volgen om die problemen op te lossen.